De
oorzaken van vochtproblemen bij steenachtige muren kunnen van velerlei aard
zijn. Een paar voorbeelden:
- optrekkend vocht vanuit de fundering
en eventueel de omringende grond (ook is capillair
transport mogelijk waardoor het vocht veel hoger optrekt dan verondersteld zou
worden)
- condensatie van vochtige lucht bij koudebruggen
(bij isoleren van oude woningen werkt soms de "vochthuishouding" van
de woning niet goed meer en treedt condensatie op bij nu andere koudste delen
van de constructie)
- lekkages van bijvoorbeeld de hemelwaterafvoer
of afvoeren van huishoudelijk afvalwater
- rechtstreeks binnendringen van hemelwater door de muur (bijvoorbeeld bij
langdurige regenval)
- vochtdoorslag bij omringend water.
Vaak "verbrokkelt" een vochtige muur niet door het vocht zelf, maar
door de met het vocht meegevoerde zouten. Mogelijke vormen van herkomst van de
zouten zijn:
- calcium, natrium, kalium en sulfaten: cementwater en cementhoudende bouwspecies
- chloriden en sulfaten van natrium en magnesium: optrekkend vocht vanuit zilt grondwater en zeezout; regen vanuit zee (de zoutbelasting neemt aan de kustgebieden nog steeds toe)
- natriumchloride (keukenzout): onjuist gebruik van zout tegen de winterse gladheid
- chloriden: reinigingsvloeistoffen, zoals reiniging met bijvoorbeeld zoutzuur
- sulfaten en sulfiden: optrekkend vocht vanuit lekkende riolen
- nitraten: mest als gevolg van vroeger gebruik van het monument
- sulfaten, sulfieten, nitraten en o.a. oplosbare chloriden: verontreinigde stenen die van elders zijn aangevoerd.
De vernielende variant van uitbloeiing
gaat gepaard met het afbrokkelen van stenen en wordt blijkbaar vaak veroorzaakt door onvoldoende doorgebakken stenen
(oude gebouwen). Schimmels zijn
een bijkomend probleem van vochtige muren.
Een wonderlijke maar blijkbaar effectieve manier om een muur te ontvochten
is de methode van actieve elektro-osmose, waardoor de muur als het ware
"waterafstotend" wordt: zwakke elektrische golven zorgen ervoor dat de
adhesie van het water en de muur verkleind wordt. Deze methode wordt vooral
toegepast bij monumenten. Voor meer gegevens zie Muurvochtverwijdering
en Eurafem,
de Europäischer Arrbeitskreis für Mauerwerkssanierung.
Het opsporen van de oorzaak of oorzaken van het vochtprobleem dient vooraf te
gaan aan het oplossen van het vochtprobleem. Impregneren
(hydrofoberen) van de muur heeft eigenlijk uitsluitend nut als het probleem
ontstaat door rechtstreeks doorslaand vocht bij langdurige regenval. Naast bouwkundig behoud en
verbetering van het comfort werkt ontvochten van muren ook energiebesparend
omdat het vocht niet meer "uit de muur" hoeft te verdampen.
