Warmteterugwinning
(WTW) is een methode waarbij de warmte uit afvoerlucht of afvoerwater wordt gebruikt als voorverwarming van
bv. ventilatielucht of warmwaterproductie. De afvoerlucht of het afvoerwater zelf
worden naar buiten afgevoerd, alleen de warmte uit die lucht of dat
water wordt benut, bv. om vers aangevoerde buitenlucht voor te verwarmen in het
ventilatiesysteem.
Warmteterugwinning
bij ventilatie
Bij dit wtw-principe wordt de toevoer-ventilatielucht opgewarmd met de warmte
uit afvoer-ventilatielucht. "Door een motor in de wtw-unit wordt de lucht van buiten naar binnen gezogen. In de unit wordt de lucht opgewarmd. De verwarmde lucht wordt verder de woning in getransporteerd en uitgeblazen in de vertrekken waar men regelmatig verblijft, de zogenaamde
verblijfsgebieden. Vanuit deze verblijfsgebieden wordt de lucht door de woning getrokken naar de
afzuigpunten waarna het door de leidingen weer terugkomt bij de wtw- installatie. In de
wtw wordt de een deel van de warmte weer aan de lucht ontrokken en verder naar buiten
geblazen."
Uit de tekening blijkt dat bij een centraal opgestelde wtw-installatie de
(teruggewonnen) warme lucht de slaapkamer ingeblazen wordt. Dat is in de meeste
gevallen verspilling van energie omdat zeer veel mensen juist in een koele kamer
willen slapen. Vaak kan één (decentrale) wtw, voor de woonkamer, voldoende
zijn; dat bespaart veel installatiekosten aan kanalen e.d. Maar het geluid dat
de wtw produceert kan als onprettig worden ervaren, wat weer pleit voor een
centrale opstelling.
Er zijn ook CO2-gestuurde wtw-installaties die alleen ventileren als het
CO2-gehalte een bepaalde waarde bereikt heeft. Voor vochtige ruimten is dat
niet wenselijk, daar moet op het vochtgehalte worden gestuurd (of gewoon de
badkamerventilator aanzetten als die er is); er zijn daarom ook systemen die op
zowel CO2 als luchtvochtigheid sturen.
Warmteterugwinning en de douche Bij douche-wtw wordt koud leidingwater voorverwarmd door de warmte van het wegstromend douchewater.
De douche-wtw is ook te verkrijgen in een douchebak-wtw die in of onder de douchebak
aangebracht wordt en dus te gebruiken in een situatie waar geen ruimte is om een
ca. 2 m lange pijp ergens aan te brengen.
De besparing van een douchte-wtw schijnt bij een gezin van 4 personen echter
slechts ca. 200 m3 te zijn, dus niet echt veel om een grote investering te doen.
Een, wellicht gering, risico is dat er een lekkage optreedt en drinkwater wordt
vermengd met afvalwater van de douche, vergelijkbaar met de problemen die
optraden bij gebruik van afvalwater voor bv. spoeling van toilet (een verkeerde
aansluiting brengt afvalwater in het drinkwatercircuit in huis).
Een ander probleem is een defect aan de wtw-installatie: kost dat breek- en
hakwerk?
Bij leveranciers worden veel verschillende en extreem hoge rendementspercentages
vermeld. Voor particulieren is vaak onduidelijk wat de werkelijke besparingen
zijn, zeker
met het oog op de hoge investeringen. Reken altijd de kosten en de baten
na.