home  meewerken

discl. / ©, lid NVJ

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Toets een onderwerp in het zoekboxje, of
klik op één van de letters A..Z hierboven.


aflaat

 

aflaat

1. "Een aflaat is een schuin dakvlak van een lage opstal of overkapping waar men niet onder kan staan, vaak gebruikt onder een ander dakvlak voor de hemelwaterafvoer. Vooral makelaars gebruiken de term. Zo kennen wij ook een aflaatpijp als een spijer of spuwer."


aflaat (robbert nederlof):


De term aflaat wordt gewestelijk ook gebruikt voor afdak.
Een aflaat was in de katholieke kerk ook "een tegen betaling kwijtschelding van zonden", ongeveer zoals men nu betaalt voor CO2-emissie. 

Verg. afzaat.


2. Een aflaat was in de rooms-katholieke kerk een betaling waardoor de straf voor je zonden werd kwijtgescholden. Als er veel geld gemoeid is met een project dat in de basis pure onzin is, maar waarvan velen denken dat het ab-so-luut noodzakelijk is (gedreven door een schuldgevoel), wordt dat vergeleken met het betalen van aflaten. In zo'n situatie durven ook veel twijfelaars niet te zeggen dat het misschien wel onzin is, uit angst voor mogelijke gevolgen, je weet immers nooit. (Soms is het zelfs verboden om te twijfelen, op straffe van ontslag of verbanning uit de media, een duidelijk teken dat de aanhangers geen tegenstand dulden, zoals bij geloofsrichtingen met één god.)

Men betaalde in de Middeleeuwen, en later ook nog, fors en graag voor de aflaten: na je dood werd je (hoogstwaarschijnlijk / heel misschien) afgerekend op je zonden, dan kon je die zonden beter nú afkopen dan na je dood gestraft worden, wel zo makkelijk. In plaats van geld betalen, gold bidden of goede werken verrichten ook (soms) als aflaten, maar dat kostte natuurlijk teveel tijd (voor de gelovige) en daar werd niets mee verdiend (door de kerk). Naarmate de eeuwen vorderden werd er steeds meer misbruik gemaakt van aflaten: de aflaatverkoop nam in de vijftiende en zestiende eeuw een hoge vlucht, waarbij iedereen een graantje probeerde mee te pikken.

Kritische noot
-
Voor een betrekkelijk kleine groep (die daar voor uit durft te komen althans), is een groot deel van het enorm kostbare CO2-gebeuren een voorbeeld van "aflaten". 
Vaak wordt gerefereerd aan de Kleine IJstijd, vooral de 16e eeuw, waarin de winters extreem koud en lang waren. Wonderlijk is dat het jaar 1540 als Groot Zonnejaar bekend staat ("Het midden en westen van Europa hadden in 1540 een Mediterraan klimaat In Bazel regende het in 10 maanden slechts 10 dagen" en "Rivieren droogden uit en in Keulen stond ook de Rijn droog"). Terwijl het zo'n 20 jaar later, vanaf ca. 1560, juist ijzig koud werd ("Grote rivieren als Rhône, Seine, Theems en Schelde veranderden in bevroren snelwegen"). 
Verandering van klimaat is dus in hun ogen iets natuurlijks en heeft niet direct een menselijke oorzaak, hoewel het verprutsen van de natuur door het kappen van veel regenwouden e.d. wel mee kan helpen.
- Met het wegvallen van "het geloof" van vooral christenen is er blijkbaar een gat ontstaan dat gevuld moet worden met onheil en voorspellingen, nu niet meer door goddelijk ingrijpen maar door de mens zelf. Zelfs wetenschappers laten zich achter die karretjes spannen en verdienen er een zéér goed belegde boterham mee. Waarschijnlijk gaat er meer geld om dan in de aflaten en andere giften aan "de kerken". *)

Rond het CO2-gebeuren zijn er ook steeds meer mensen die op de een of andere manier aflaten kopen, en ook mensen die daar weer van profiteren:
- er wordt betaald voor CO2-certificaten, en mogelijk straks voor CO2-opslagcertificaten
- bij Shell en Greenchoice wordt voor fossiele brandstoffen compensatie geboden in de vorm van het planten van bomen 
- soms kun je de CO2 van je vliegreis naar Bali of een andere verre bestemming compenseren in geld (voor bomen vermoedelijk)
- om alles klimaat-adaptief te maken zijn er speciale leerstoelen, opleidingen en bijvoorbeeld energie-coaches
- extra belastingen op fossiele brandstoffen, waardoor arme mensen met oude, slecht geïsoleerde woningen nog minder overhouden om hun boodschappen te doen (en de belasting op energie was al meer dan 50%)
- de installatiebranche die natuurlijk het liefst alle cv-ketels vervangt door dure warmtepompen (nadat men eindelijk doorkreeg dat het voor het leeuwendeel van de slecht en matig geïsoleerde huizen ondoenlijk was om te verwarmen met een warmtepomp en de kosten van extreme isolatie van muren/dak/vloer, lagetemperatuurverwarming, vloerverwarming enz. krankzinnig duur zou zijn, heeft men zijn zinnen gezet op de dure en hybride warmtepomp; situatie 2021)
- adviesorganen en advertentiebedrijven varen er wel bij, want allerlei bedrijven en vooral overheidsorganen moeten natuurlijk laten blijken dat ze echt klimaatneutraal werken of dat op termijn echt zullen zijn.

Staatsbosbeheer kapt in Nederland duizenden hectare bos, met de smoes om meer open land te creëren of met een andere smoes, maar simpelweg ook voor Nederlandse biomassa. Een boom met een stamdiameter van 35 cm heet hier nog "resthout". En dan zijn er allerlei boomplant-acties (vaak met kinderen, dat doet het zo leuk in de media) waar misschien wel twintig of dertig boompjes geplant worden... Als het niet zo triest was, zou je er heerlijk om kunnen lachen.

*) De filosoof Michel de Montaigne schreef in 1580, na overpeinzingen van een aantal jaren, in zijn Essays (Frans: Essais): "Wat ik wel met eigen ogen gezien heb is dat de mensen in tijden van maatschappelijke onrust, wanneer ze overrompeld worden door hun lotgevallen, zich weer halsoverkop in allerlei vormen van bijgeloof storten en zo ook de hemel afzoeken naar oorzaken en oeroude aankondigingen van hun ongeluk".