home  

discl. / ©, lid NVJ

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


wonen werken natuur ontspanning

 

wonen werken natuur ontspanning op aparte locaties, thuiswerken, leefruimte, leefomgeving

Al lange tijd zijn wonen, werken, ontspannen en natuur van elkaar gescheiden. Het resultaat is/was:
- bedrijventerreinen, sportparken, winkelcentra maar ook hele woonwijken liggen na het steeds tijdelijke "gebruik" doodstil te slapen (slaapsteden)
- veel vervoer is nodig om van wonen naar werken, natuur of recreatie te gaan (woon-werk-verkeer, files, stress)
- vereenzaming voor wie achterblijft als de anderen bijvoorbeeld naar hun werk gaan (saai, eenzaamheid, stress).

De Corona-pandemie van 2020-2021 heeft ons laten inzien dat:
- thuiswerken vaak heel goed kan; voor de meesten eigenlijk niet de hele werkweek, maar een dag of drie (zie bij het nieuwe werken)
- thuiswerken ook grote nadelen kan hebben (geen fysieke ruimte voor het werk, afgeleid worden door "de anderen", teveel in elkaars buurt zijn wekt irritaties op)
- we uitgaan, ontspanning, recreatie e.d. al snel missen (gesloten cafés, restaurants, sportclubs, fitness-centra, winkels enz.)
- we onze toevlucht nemen tot de natuur om niet compleet gek te worden (in eerste instantie omdat er niets anders is, na een tijdje omdat het af en toe toch wel ontspannend is)
- natuur en ontspanning te ver verwijderd zijn van de woonomgeving
- leefomgeving meer is dan wat activiteiten op principieel verschillende locaties.

Net als in de middeleeuwen en andere vervlogen tijden is het daarom beter wonen, werken en ontspannen in dezelfde omgeving te hebben. Dus horen winkels, uitgaansleven, sport en natuur (desnoods een klein parkje) terug in de woonbuurt, zoals vroeger "de stad" was vormgegeven. 

De bundeling van wonen, werken en ontspannen geeft juist leefruimte. Door de bundeling in je leefomgeving kun je sneller en gemakkelijker afstand even nemen van elk onderdeel (en van jezelf). De term diversiteit is al lang een uitgezogen waterijsje, maar het dicht bij elkaar zijn van de diverse menselijke activiteiten heeft duidelijk meerwaarde.

Vraag: wie is eigenlijk ooit op het idee gekomen wonen, werken en ontspanning van elkaar te scheiden?

  • Architecten die hoogbouw en stedelijke concentraties willen? 
    Siegfried Nassuth was zo'n architect, bijvoorbeeld voor de Bijlmer, maar er waren en zijn er heel veel met urbanisatie- en hoogbouwdrang.

  • Politici en ambtenaren die "grootse" plannen hebben? 
    In 1964 is er het zogenoemde overloopbeleid: het Rijk en een aantal steden zijn van mening dat steden niet eindeloos kunnen uitbreiden en dat er grote groene stroken moeten blijven tussen steden en kleinere gemeenten, dus: uitbreidingen via enorme hoogbouw zoals Bijlmer en andere nieuwe wijken. Den Uyl was in de jaren '60 wethouder en ijverde blijkbaar voor hoogbouw (of schaamde hij er zich voor?). Tussen 1965 en 1980 wijst de overheid groeikernen aan waardoor de slaapsteden ontstaan (suburbanisaties) en waardoor de meer welgestelden uit de stad vertrekken en de minder draagkrachtigen achterblijven (het zogenoemde donut-effect).
    Er wordt over forenzen gesproken, een gigantisch legioen aan volgzame woon-werkverkeerders. Dit duurt eigenlijk nog tot het omvangrijke thuiswerken uit de Corona-tijd (2020-2021).
    Ook de veel te machtige milieubewegingen zijn tegen bouwen in groen land (ze horen zichzelf zo graag, vooral als ze op internationale congressen zijn aan de andere kant van de aarde, dan is milieu ineens onbelangrijk). Als we nu eens zorgen dat we die 66% van de Nederlandse oppervlakte (excl. water) aan agrarische grond een beetje afbouwen en daar echte natuur van maken, dan zijn we al een heel eind. Die 66% aan agrarische grond is natuurlijk wonderlijk veel voor zijn piepklein landje als Nederland, doodzonde van de ruimte; als we daar voor een derde of liever nog de helft "natuur + wonen + werken + ontspannen" van maken en ook de veeteelt halveren, dan hebben we lange tijd geen klachten meer over stikstof, biodiversiteit en het niet kunnen bouwen van woningen. Normale burgers moeten een ander beroep zoeken als ze niet meer nodig zijn (denk eens aan al die medewerkers van V&D of in de scheepvaartindustrie), maar de boeren zullen wel weer uitgekocht moeten worden zodat ze met een forse zak geld naar Canada of Oekraïne kunnen. Maar het is wel eindelijk eens voor een zeer goed doel in Nederland.

  • Stedenbouwkundigen die aandacht willen?
    In ieder geval is duidelijk dat veel soorten machthebbers geen oren hadden en hebben naar elke vorm van tegengeluid. Machthebbers kunnen immers niets fout doen en als dat wel zo is, dan "herkent men zich daar niet in" of krijgt een ander de zwarte piet.


Verg. het nieuwe werken, suburbanisaties, revolutiebouw, new-urbanism (retro-architectuur), biologisch bouwen.