Een
getande gelijmde las tussen twee houten planken, in de lengterichting
van de planken. De uiteinden steken als vingers in elkaar. De
vingerlas is te vergelijken met de zwaluwstaartverbinding
maar die zijn voor hoekverbindingen en groter van tanding.
Het is mogelijk met een vingerlas twee verschillende soorten hout of
hout aan kunststof of metaal te verlijmen.
Het gebruik van gevingerlast gelamineerd hout heeft de laatste jaren een grote vlucht genomen.
Testen van de vingerlas (foto rechtsboven): de gebroken vingerlassen worden beoordeeld op het
percentage lijmbreuk.
De verzwakkingsgraad van een vingerlas is de bodembreedte
(grondbreedte) gedeeld door de steek (tekening rechts). Voor
het bepalen van de sterkte van de vingerlas kan de vierpuntsbuigproef
worden toegepast (tekening geheel rechts).
Voordat men overgaat tot het gebruik van de lijm is het vaak noodzakelijk meer inzicht te krijgen over de duurzaamheid van de toepassing. Hierdoor worden problemen in de toekomst voorkomen. Het gaat hierbij niet alleen om de traditionele hout-hout verbinding maar ook om hout op metaal of kunststofverbindingen. Diverse toepassingen van lijmbeproevingen zijn in normen vastgelegd om de kwaliteit van de verlijming te kunnen bepalen.
Afbeeldingen Van
Swaay Duurzaam hout, TimmermSelekt
Doornenbal Veenendaal, SHR
houtloket en vooral Heko
Gelamineerde Spanten.
Verg. liplas.
