Bescheidenheid tegen politieke expansiezucht, economisch machtsmisbruik en de kampen-theorie
Geopolitiek is de wetenschap over politieke vraagstukken (vooral macht) die te maken hebben met geografische kenmerken (o.m. de plaats op aarde). Geopolitiek heeft bijvoorbeeld betrekking op energiecrisis, geld en macht, competenties.
Over:
- de politieke expansiezucht van de EU
- de economische machtscultuur van de VS
- speldenprikjes naar Rusland
- beïnvloeding van de samenleving (oorzaken van een derde wereldoorlog, de kampen-theorie, energiecrisis, vijandschap tussen "vrienden"), maar ook over bescheidenheid die een oplossing kan zijn.
De EU hunkert naar politieke expansie
Zoveel mogelijk Europese landen moeten lid worden. Eén munt, één regelgeving, één stem naar de buitenwereld: een soort Verenigde Staten van Europa, maar dan met veel verschillende talen en even zo veel verschillen in mentaliteit.
De VS hunkert naar economische expansie
Zoveel mogelijk invloed uitoefenen, zoveel mogelijk andere naties verbieden geld te verdienen aan naties die niet zo goed liggen bij de VS, machtsmisbruik van de VS naar veel andere naties.
Speldenprikjes naar Rusland
Nederland en de EU delen al jaren speldenprikjes uit in de pels van de Russische beer.
De gevolgen van alle prikjes zijn niet door ons (NL en EU) niet onmiddellijk dreigend bedoeld, maar Rusland voelt zich wel degelijk in het nauw gedreven en bezet als uitweg dan maar een klein deel van Oekraïne met veelal toch Russische bevolking.
Een kat in het nauw maakt rare sprongen, de Russische beer is gevoeliger, zwijgzamer, maar ook wispelturiger. Op een gegeven moment is het teveel en moet er iets gedaan worden.
Goed, dit is een driezijdige benadering (EU, VS, Rusland/Oekraïne) om een beetje een evenwicht te realiseren bij de vooral eenzijdige manier waarop in de meeste media in het Westen wordt geschreven over Rusland en Oekraïne. (Zie eventueel de "politieke kampen" bij informatie en desinformatie onder competenties).
Een aantal van die "bedreigingen" (niet echt chronologisch):
- Minister van Defensie Yeşilgöz (VVD) acht Rusland "onze vijand" (begin okt 2026)
Dilan Yeşilgöz zegt als minister van Defensie van Nederland dat Rusland "onze vijand" is. Een uitspraak die je niet verwacht van een minister van een land dat altijd maar poldert en nooit zijn tanden laat zien (terecht of onterecht).
Waar komt deze uitspatting vandaan?
- De VVD is bij de laatste opiniepeilingen gekelderd. Yeşilgöz krijgt voor een fors deel daarvan de schuld (gaat teveel mee met links, lijkt ongeïnteresseerd e.d.).
De minister moet zich blijkbaar laten gelden en komt daarom met deze onwaarschijnlijk ondiplomatieke en geopolitiek ondoordachte uitspraak? De nationale frustraties dat de politiek geen oplossingen biedt voor problemen (vaak door haarzelf gecreëerd) maar steeds maar nieuwe problemen opwerpt, lijken een agressiever karakter te krijgen?
- Amerika wil het Internationaal Strafhof in Den Haag straffen, mede vanwege de harde uitspraken over de Israëlische premier Benjamin Netanyahu die, met voor velen zeer geldige redenen, de tegen de joden gekeerde wandaden van Hamas in Gaza afstrafte. Amerika bereidt zich voor op sancties richting het Strafhof, Nederland en de EU.
Met de uitspraak van Yeşilgöz over Rusland probeert zij Amerika te paaien?
Of is het om de uitgaven voor Defensie (tenslotte "haar" ministerie) nog verder op te kunnen drijven en de aandacht van defensie naar agressie te verplaatsen?
- Zij probeert een wit voetje te halen bij de secretaris-generaal van de NAVO Mark Rutte (een oud-VVD-partijgenoot van Yeşilgöz) door zo opnieuw de politieke en bijna-militaire machtsstrijd tegen Rusland te verhevigen.
Samen met de vele gekleurde uitspraken van andere NL- en EU-leiders sluit zij positieve gesprekken uit en trekt zij de bevolking van Europa een Derde Wereldoorlog in.
- Zij probeert op deze manier een voedingsbodem te leggen om elke bewuste en afgewogen mening ten opzichte van bijvoorbeeld Rusland te dwarsbomen? - De VS verbiedt bedrijven mee te werken aan de nieuwe aardgaspijpleiding van Rusland naar Duitsland die bijna gereed is (Nord Stream 2)
De VS heeft gezien dat er veel gas door de eerste aardgaspijpleiding naar West-Europa gaat. Economische gas-afhankelijkheid van Rusland acht de VS niet wenselijk en verbiedt het werk aan de pijpleiding, waarschijnlijk vooral omdat de VS zelf veel aardgas heeft (schaliegas) en dat graag aan de EU verkoopt.
Het verbod wordt gebracht onder het mom van "sancties tegen Rusland", terwijl duidelijk is dat de VS er economisch veel belang bij hebben.
"President Biden heeft nog eens benadrukt dat de gaspijpleiding Nord Stream 2 niet in gebruik genomen wordt als Rusland Oekraïne binnenvalt. 'Er zal dan geen Nord Stream 2 meer zijn, we maken daar een einde aan', zei het Amerikaanse staatshoofd in een persconferentie met bondskanselier Olaf Scholz. Het was een opvallend moment, ook omdat de VS formeel geen zeggenschap hebben over het gasproject." (NOS, di 8 feb 2022)
De VS hebben over die bedrijven-samenwerking niets te zeggen. De VS heeft niets te beslissen over een inval in Oekraïne.
Maar Europa accepteert de economische dwangmaatregel van de VS: de EU is niet in staat op te treden tegen de VS, als ze dat wil doen, bang als ze is dat de VS afhaakt bij een oorlog tussen Rusland en de EU? Of is het omdat we zijn nog steeds de VS enorm dankbaar zijn voor de hulp tijdens de Tweede Wereldoorlog?
Economisch wordt met het VS verbod niet alleen Rusland getroffen, maar heel West-Europa. - De expansie van de EU tot de grens van Rusland, tegen de gentleman's agreement dat de NAVO 'not one inch' naar het oosten uit zal breiden
Na de val van de Berlijnse Muur "ontwikkelt zich een intense pendeldiplomatie in de beginweken van 1990. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher komt op 31 januari in de Beierse plaats Tutzing met een formule: Het eengemaakte Duitsland zou wel lid kunnen worden van de NAVO, maar de alliantie zou niet verder naar het oosten uitbreiden.
James Baker, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, gaat ermee naar Moskou en legt aan Sovjetleider Michail Gorbatsjov in zijn eigen bewoordingen de Tutzingformule voor: De NAVO zou 'not one inch" naar het oosten uitbreiden." (citaat VRT)
Tussen 1999 en 2004 zijn veel naties van het Oostblok lid van de NAVO geworden. In en na die tijd zijn veel voormalige Oostblok-landen ook lid geworden van de EU. Terwijl juist Rusland toenaderingspogingen doet voor een "normale" verhouding met West-Europa.
Het Westen is in Russische ogen een onbetrouwbare partner.
Oekraïne lijkt de laatste bufferstaat te zijn tussen het Westen (feitelijk de EU) en Rusland, mede door de grote aantallen Russen in vooral het oosten van Oekraïne.
Maar de bindende afspraak ('not one inch') wordt geschonden door de westerse steun aan het feitelijk onwettige afzetten van de president en het omverwerpen van de vigerende regering van Oekraïne (18 februari 2014 Maidan-revolutie, Kiev, wanneer de Olympische Winterspelen in Rusland in volle gang zijn en Poetin zich op dat moment blijkbaar liever niet met de ongeregeldheden in Kiev wil bemoeien). - Maandenlang worden door het Westen militaire oefeningen nabij de Russische grens gevoerd
Of de VS of de EU de eerste zetten daartoe nemen, is niet duidelijk. Inmiddels zijn het jarenlange NAVO-oefeningen die aan de Russische grens worden gevoerd. Wij vinden dat "normaal", maar als Rusland aan de Finse of Poolse grens oefeningen houdt, dan "staan de Russen aan de Poort van Europe" en moeten we ons sterker bewapenen. Geval van "ons kamp" en "hun" kamp.
Uiteraard schoppen die oefeningen tegen het toch al wat zere been van de Russische beer. - Oekraïne dreigt Rusland, al een tijdje voor 2014, de aardgaspijpleiding door Oekraïne op te blazen omdat Oekraïne het aardgas zelf gratis wil hebben
De aardgaspijpleiding door Oekraïne is ooit aangelegd omdat het land immers onder de Russische invloedssfeer verkeerde (net als de kerncentrale die de Oekraïners ca. 1987 hebben laten smelten en waar Rusland nadien veel kosten aan heeft gehad).
Dit dreigement is één van de vele prikken die het Westen en Oekraïne de Russische beer uitdelen. - Het applaus voor Zelenski
Dit mag natuurlijk nooit gezegd worden maar toch: de gelijkenis is best duidelijk tussen het applaus van onze parlementariërs na de video-boodschap van Rupsje Nooitgenoeg Zelenski en het gejoel van het volk bij een toespraak van een Duitse leider uit de jaren vóór de Tweede Wereldoorlog. Angstaanjagend. Heel misschien was het volk in de jaren 1930 onwetend, maar van leden van ons parlement mogen we in 2022 toch wel enige mate van "zelfdenkendheid" en reserve verwachten.
Poetin mag gevaarlijk zijn voor Oekraïne, het gedrag van Zelenski is gevaarlijk voor de hele westerse wereld. - Vlucht MH17, een vreselijke fout. Houding Nederland tegenover Rusland
Het neerschieten van vlucht MH17 boven Oekraïne is een vreselijke, totaal onbedoelde fout die van Russische zijde (bijna) wordt toegegeven. (Ook de VS heeft een keer zo'n fout gemaakt en een passagierstoestel neegeschoten, maar niemand maakt zich daar druk om.)
Vrij spoedig na het neerstorten van vlucht MH17 blijkt die door de Oekraïeners van koers veranderd te zijn, waardoor de Oekraïense separatisten het als een militair vliegtuig zien en in de oorlogs-stand tussen Oekraïne en Rusland wordt het neergehaald.
De VS hebben gemeld dat ze (gewijzigde) vluchtgegevens van die vliegtuigen hebben, maar dat zij die informatie niet delen. Dat wil ook wel iets zeggen over hoe de vork echt in de steel steekt én over "de vriendschap" tussen de EU en de VS.
Daarna horen we niets meer over de werkelijke toedracht, vermoedelijk omdat er twee kampen zijn (in dit geval: "ons" kamp en Rusland).
Het komt dus zowel de VS als Nederland goed uit als Rusland de enige schuldige is. - Nederlanders zijn niet bescheiden
Nederlanders zij niet bescheiden, hebben altijd een geheven vingertje, zijn veel te direct, kunnen niet of nauwelijks een fout erkennen.
Denk aan het vingertje van Den Uyl, Frans Timmermans, Mark Rutte, terwijl ze er geen verstand van hebben, laat staan een visie op de toekomst.
Na het neerstorten van vlucht MH17 is de vanuit Oekraïne rijdende stoet van begrafeniswagens een mooi, sereen gezicht. Maar toch ook wel een lichte vorm van massahysterie, gevoed door een groot anti-Rusland sentiment van o.m. minister-president Mark Rutte (of heeft hij dan al ideeën om hoofd van de NAVO te worden?).
Die ondoordachte onbescheidenheid en eigenzinnigheid is vaak verfrissend, maar heeft tot gevolg dat de media slechts de stem is van één mening (de simpele, ondoordachte, algemeen geldende in het Westerse kamp).
Het beschuldigende, belachelijk makende gedrag van Frans Timmermans (toen bij de VN) over een waarschijnlijk Russische strijder bleek in dit specifieke geval volledig onterecht, maar daar is Frans Timmermans nooit op teruggekomen.
De puberale praat van NAVO secretaris-generaal Mark Rutte die de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov beschimpt dat hij al zo lang aan het bewind is, terwijl hijzelf nog veel langer aan het roer van Nederland had willen staan. "Als ik maar opval", lijkt zijn motto te zijn. Zo'n lachebekje moet over onze veiligheid waken?
Nederlanders zijn altijd bereid de cultuur van anderen te waarderen en zelfs te laten prevaleren boven de eigen cultuur, behalve als die cultuur en gedachtewereld uit "het andere kamp" komt (Rusland, China, nu zelfs ook Israël).
Dat betekent de eenmaal aangenomen mening: alles wat uit Rusland komt is fout. - Oorlogsretoriek. De VS verdient het meeste aan de oorlogen die met Amerikaans wapentuig worden gevoerd
De VS grijpen de oorlog in Oekraïne aan om de bijdrage van Europa en andere NAVO-landen te verhogen van 2% naar 5% van het BNP. Miljarden dollars verdwijnen in de diepe zakken van Amerikaanse machthebbers.
De oorlogsretoriek in Nederland viert hoogtij, Iedereen wordt klaargestoomd om zich voor te bereiden (politici als "preppers").
De druk van de NAVO op Rusland groeit alleen maar. De tijd van overleggen lijkt voorbij.
Overigens hebben de VS daar wel een punt:
Europa kan zichzelf nauwelijks verdedigen, verdeeld als het is én met een vrijwel ongelimiteerde focus op milieu. - Oekraïens dreigen en wederrechtelijke acties
Dreigen en wederrechtelijke acties lijken een Oekraïense gewoonte te worden, zoals:
- het weigeren om de ooit Russische olieleiding naar Hongarije (die over OekraIne loopt) te repareren
- het opblazen van de 2 Nord Stream aardgasleidingen door de Oekraïense Sherii K. en duikinstructeur Vladimir K, die zo een infrastructurele aanslag op West-Europa pleegden
- het bombarderen van een Russische gastanker in de Middellandse Zee (dus buiten het oorlogsgebied).
Oekraïne doet er, ook vóór de oorlog, alles aan om Rusland speldenprikken uit te delen. - Oorlog speelt steeds meer buiten Rusland en Oekraïne
Steeds meer wordt de oorlog tussen Rusland en Oekraïne door toedoen van Westerse naties een wereldoorlog:
- Het Westen spreekt sancties uit tegen Rusland. Het Westen heeft in beginsel niets met die oorlog te maken. Enigszins begrijpelijk is dat wel, maar er zijn over de hele aarde steeds oorlogen; waarom dan nu wel politieke bemoeien en sanctioneren?
- Handel met Rusland kan worden verboden maar om zelfs schepen in neutrale wateren te enteren en naar Westerse havens te dwingen, gaat te ver. Het Westen noemt die schepen een schaduwvloot en eigent zich de macht daarmee toe die te enteren. Het is een wonderlijke, onrachtmatige daad.
- Russische tegoeden bij banken worden bevroren. Omdat de Westerse wereld in Kamp A zit en Rusland in Kamp B, eigent het Westen zich de macht toe die tegoeden te blokkeren of zelfs te gebruiken aan Oekraïense zijde.
- Minieme prikkel-acties van Rusland als reactie op die irrationele Westerse activiteiten worden door het Westen als oorlogsdaden beschouwd, wat het Westen weer rechtvaardigt tot tegen-reacties.
En zo heb je een Derde Wereldoorlog voor je het weet, alleen maar omdat de Kamp A en Kamp B ruzie met elkaar hebben. Altijd is de bevolking het slachtoffer. - Oekraïne krijgt miljarden van de EU en van Nederland
Door de expansiedrift van de EU, het populistische gedrag van Zelenski en het "andere kamp" syndroom worden miljarden euro's aan Oekraïne verstrekt (niet geleend, zoals de slimme VS wil), terwijl de eigen bevolking voor een deel aan de bedelstaf is geraakt.
Voor Oekraïne is in Nederland wel geld, maar niet voor jeugdzorg, arme mensen, medicijnen, woningbouw.
(Zie eventueel energiecrisis, stikstofcrisis, woningnood.) - De VS slaat om zich heen om aardgas en olie een schaars product te maken.
Door het verbieden van de Russische aardgasleidingen, de invasie in Venezuela en de oorlog tegen Iran verdienen vooral Amerikaanse bedrijven extreem (oorlog- en defensie-industrie, gas- en oliemaatschappijen).
De energiecrisis die er in Europa toch al is omdat er niet veel aardgas uit Nederland komt (Groningen), geen kernenergie uit Duitsland, geen aardgas uit Rusland, wordt door de oorlog van de VS met Iram alleen maar groter: uit een groot deel van het Midden-Oosten kan geen geen olie en gas meer naar Europa komen.
De VS verdient goed aan onze economische malaise.
Het is dan ook niet zo wonderlijk:
- dat de VS zijn goedkope schaliegas als vloeibaar aardgas (LNG) zeer duur aan de landen van de EU kan verkopen
- dat het termijnbedrag aan energiekosten extreem hoog is geworden (en gebleven!), voor armere mensen eigenlijk niet te bevatten (dank je wel VS en EU)
- dat door extreem duur gas en elektra grote bedrijven (dreigen te) vertrekken naar bijvoorbeeld de VS.
Met nog andere intern Nederlands en Europese oorzaken resulteert dat in een werkelijke energiecrisis. - De EU is sterk afhankelijk van de VS (en China)
De Europese afhankelijkheid van de VS blijkt uit het feit dat de VS haar producten zó kan aanpassen dat die voor een andere natie nadelig is, zeker als er een situatie van ruzie met zo'n natie is. Denk aan producten van Google en Microsoft, maar ook aan de F35 en militair materieel en materiaal.
De VS en China hebben als omvangrijke en sturende natie grote voordelen:
- hebben een enorme interne markt
- spreken (vrijwel) dezelfde taal
- hebben veel deskundigen op het gebied van zowel tastbare producten als software
- verplichten eigen bedrijven van eigen producten gebruik te maken (Europa is veel te veel afgestemd op de vrijhandel waardoor zij steeds minder producten fabriceert en er dagelijks massa-ontslagen zijn)
- zijn zeer innovatief en slim
- problemen zijn om op te lossen en niet zoals in Nederland om steeds weer nieuwe problemen mee te scheppen en daarna niet meer de oude problemen op te (kunnen) lossen (voorbeelden: doorgeschoten milieuwetgeving zoals bij de stikstofcrisis, woningbouw is niet meer mogelijk door te ver doorgevoerde groen-idealen, netcongestie door onnadenkende ad-hoc-overheid en steeds wijzigende regelgeving)
- er zijn niet zo ridicuul veel adviseurs en coaches en andere nuttelozen (die van de belastinggelden betaald worden)
- er wordt niet zoveel gepolderd, vergaderd en gezeurd als in Europa (vooral de lidstaten van de EU staan daar om bekend)
- de bevolking koopt graag producten van eigen bodem (of men wordt er door nationale maatregelen vrijwel toe gedwongen).
Dit alles resulteert in een verregaande afhankelijkheid van Europa van de VS wat betreft software, economische en militaire zaken, terwijl onze eigen economie verpietert.
Kiezen voor bijvoorbeeld de premature Joint Strike Fighter F35 i.p.v een kant-en-klare Europese straaljager is nogal ondoordacht, om het heel voorzichtig te stellen. Simpele Nederlanders denken dat ze bij de F35 contracten kunnen sluiten om veel onderdelen te leveren; helaas is dat nogal goedgelovig of met voorbedachte rade zo gesteld, we verdienen er bijn aniets aan.
Overigens kan de VS op elk moment onze dure F35's onklaar maken omdat de software ook Amerikaans is. Een kostbaar voorbeeld van garantie tot de deur.
Voor China geldt dat voor allerlei producten uit het dagelijkse leven én voor medicijnen. - De VS eist steeds meer van zijn "vrienden"
De VS maakt misbruik van haar machtspositie door zijn "vrienden" onder meer:
- de bijdrage aan de NAVO sterk te verhogen (terwijl de VS zich er juist uit terug wil trekken)
- te verbieden van handel met staten die de VS niet geschikt vindt (geen intelligente chips naar China, geen onderdelen naar Israël,
- economisch te treffen door veel invoerrechten te verhogen
- geopolitiek te doen alsof Groenland aan de VS toebehoort.
Gevolg is dat de "vrienden" van de VS het economisch slechter hebben én dat de Amerikaanse industrie er juist wel bij vaart. - Het goud van de Krim gaat naar Kiev in plaats van naar de Krim
Nederland is ook op kunstgebied politiek bezig door de geleende gouden kunstvoorwerpen van de Krim niet aan de (nu Russische) Krim terug te geven maar aan de Oekraïense overheid in Kiev.
De oorlog in Oekraïne en Rusland is verschrikkelijk voor mens en vooral dier, maar dat heeft niets te maken met het wel of niet terugleveren van kunstvoorwerpen naar de bron.
Een politiek getint prikje in het vel van de Russische beer. - Speldenprik van kleinzieligen
November 2025 laat de gemeente Den Haag een plaquette aanbrengen met een verhaaltje over Navalny, de zogenoemde Russische vrijheidsstrijder. En waar komt die plaquette? Tegenover de Russische ambassade. Wat een kleinzieligheid, dit is een miniem steekje van de vlo in de pels van de grote Russische beer, waar hij niets van voelt.
Het geeft precies aan waar wij, Nederlanders, zo goed in zijn: met het opgeheven vingertje zwaaien (terwijl we het zelf zo enorm slecht doen door het hele land op slot te zetten met allerlei crises, die vaak ook nog eens te maken hebben met de EU en doorgeschoten overheids-milieu-lobby in Nederland en de EU).
Een kleinzielig, symbolisch prikje voor het decor: oh, wat zijn we toch eensgezind tegen Rusland.
