Ook:
ex voto, gelofte-offer. In
samenstellingen als bv. votiefaltaar, votiefkaars en votiefkerk
beduidt votief dat het object geschonken is als inwilliging van een
belofte. Simpel gesteld: iemand zei bv. "Als ik hier levend uit kom, dan laat ik
een kerk bouwen", liet hij een votiefkerk bouwen om zijn
belofte na te komen. Bij een dergelijke gelegenheid kan op een
votieftafel, een stenen plaat met inscriptie, vermeld zijn door wie en waarom het gebouw opgedragen werd aan de specifieke
godheid of heilige. Ook komt een votieftafel afzonderlijk voor, als
blijk van dank.
Het
woord votief heeft dus te maken met een offer of met iets dat
geschonken is naar aanleiding van een gelofte of belofte (aan God of
een ander hoger wezen).
In allerlei culturen en door de eeuwen heen
doet zich deze vorm van "tegenprestatie" voor, waar onder
Egypte, Griekenland, Italië (Romeinen), Japan.
Ook kaarsen en tekeningen fungeren vaak als votiefgeschenk, meestal
bij plaatsen waar men bijzondere genezing veronderstelt.
