Ook
wel: waaierbrug, harptuibrug. Een tuibrug is een vaste brug die
lijkt op een hangbrug maar hier
zijn de tuien (kabels) van de pylonen (torens) rechtstreeks aan het wegdek
bevestigd, dus niet verticaal van de draagkabel naar het wegdek zoals
bij de hangbrug.
In
de tuien heerst trekkracht. De pylonen voeren de verticale krachten
naar hun fundering en de horizontale krachten worden door het wegdek
(de brugligger) opgenomen. Bij de opleggingen aan de einden van de brugligger is de verticale component van de tuikracht zo groot dat een trekverankering noodzakelijk is.
De waaiertuibrug dankt zijn naam aan het feit dat de tuien in
één punt samenkomen, zoals bij een waaier. De harptuibrug
heeft evenwijdige tuien.
Met 343 m heeft de tuibrug van Millau in de Languedoc
(2004)
de hoogste pijler (filmpjes).
In Nederland is de
Erasmusbrug in Rotterdam een bekende tuibrug, mede omdat er problemen
waren met de tuien die in stevige wind de brug fors lieten trillen. De
afbeelding rechtsboven toont de tuibrug en de basculebrug
van de Erasmus, waarbij de basculebrug gebruikt wordt voor de
doorvaart.
Bij de meeste tuibruggen zijn de kabels aan één kant aan het brugdek
verankerd in het wegdek en aan de andere kant aan de pyloon. Een
aardige alternatieve methode is om de kabels dóór de pyloon te
voeren waardoor doorlopende kabels ontstaan, het zgn zadel-systeem (cradle-system,
foto rechtsonder): voordelen zijn dat de pyloon minder robuust hoeft te
zijn en dat het onderhoud aan de kabels gemakkelijker is omdat ze niet
in de pyloon vastgezet zijn.
waaiertuibrug en
harptuibrug
erasmusbrug
millau, hoogste
pijler 343 m
fietsbrug
uithoorn
cradle-system van
kabels
Met
dank aan o.m. Kennislink,
Bruggenstichting, Natuurkunde,
TU Delft. Eng. cable stayed bridge, fan cable stayed bridge (waaiertuibrug),
harp cable stayed bridge (harptuibrug); tuien is to guy, to stay;
tuikabel is guy cable, guy rope
