Een
polymeer is een grote molecuul die bestaat uit een lange keten van
gelijke delen (monomeren, gelijksoortige moleculen/ionen).
Natuurlijke
polymeren zijn o.a. eiwitten en zetmeel, kunstmatige polymeren zijn thermoplasten,
thermoharders en elastomeren.
De eigenschappen van het polymeer zijn o.m. afhankelijk van de basis
(het monomeer) waaruit de keten is opgebouwd, bv. polyester,
polyurethaan (PUR), polyetheen
(PE), polypopeen (PP), polyvinylchloride
(PVC), polystyreen (PS).
Een voorbeeld van een onderdeel waarvan een herhaling een
polyester-molucuul geeft, is rechts te zien.
Het woord polymeer is afkomstig van het Griekse polumeres (veel delen
hebbend), van polus (veel) en meros (deel); het is voor het eerst
in 1898 gemaakt; bron Etymologiebank. Eng. polymer
Een
polymeer is een grote molecuul die bestaat uit een lange keten van
gelijke delen (monomeren, gelijksoortige moleculen/ionen). 
