home

discl. / ©, lid NVJ

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


neoclassicisme

 

Neo-Classicisme (1770-1850)

Eigenlijk "neoclassicisme", ook Classicisme. Het Neo-Classicisme is een architectuurstroming uit het einde van de 18e eeuw en de eerste helft van de 19e eeuw. De hernieuwde interesse in de kunst van de klassieke oudheid was een reactie op de wollig-weelderige Barok en Rococo en het gevolg van belangrijke archeologische opgravingen en studies in die periode (bv. Pompeļ). 

Kenmerkend in het Neo-Classicisme als bouwstijl zijn:
- de zuivere vorm
- rechtlijnigheid en harmonie
- de symmetrisch ingedeelde, vaak witgepleisterde gevels
- de toepassing van klassieke elementen als frontons, kroonlijsten, zuilen, pilasters e.d.

Ook de opkomst van de archeologie in de 19e eeuw heeft veel bijgedragen aan de hernieuwde belangstelling voor de klassieken. 
In vooral de Engelse landschapskunst verschenen de follies, kleine klassieke gebouwtjes en ruļnes met een knipoog.

Dezogenoemde Neo-Grec is de laatste fase van het Neo-Classicisme (ca. 1815-1850) waarin vooral de genoemde classicistische elementen zichtbaar werden, een teruggrijpen op specifiek de Griekse bouwkunst. Denk hierbij ook aan de kariatiden van de Winkel van Sinkel  in Utrecht van architect P.Adams (onderste foto).

Voorbeelden van Neo-Classicisme
.


huis koopmans de wet, zuid-afrika, ontworpen door louis michel thibault:


felix meritis  in amsterdam in de classicistische lodewijk xvi-stijl, ontworpen door jacob otten husly, 1787:


neogrec, winkel van sinkel utrecht, ontworpen door p. adams, 1835:


Eng. neoclassicism