Eigenlijk
"neoclassicisme", ook Classicisme.Het
neoclassicisme is een architectuurstroming uit het einde van de 18e
eeuw en de eerste helft van de 19e eeuw. De hernieuwde interesse in de
kunst van de klassieke oudheid was een reactie op de wollig-weelderige
Barok en Rococo
en het gevolg van belangrijke
archeologische opgravingen en studies in die periode (bv. Pompeï).
Kenmerkend
zijn:
- de zuivere vorm
- rechtlijnigheid en harmonie
- de symmetrisch ingedeelde, vaak witgepleisterde gevels
- de
toepassing van classicistische elementen als frontons,
kroonlijsten, zuilen, pilasters
e.d.
Ook de opkomst van de archeologie heeft bijgedragen aan
de hernieuwde belangstelling voor de klassieken.
In vooral de Engelse landschapskunst verschenen de follies,
kleine klassieke gebouwtjes en ruïnes met een knipoog.
De zgn. Neo-Grec is de laatste fase van het Neo-Classicisme (ca.
1815-1850) waarin vooral de genoemde classicistische elementen
zichtbaar werden, als teruggrijpen op de Griekse
bouwkunst. Denk
hierbij ook aan de kariatiden van de Winkel van Sinkel in Utrecht
van architect P.Adams (onderste foto).
Voorbeelden
van Neo-Classicisme.
huis koopmans de wet, zuid-afrika, ontworpen
door louis michel thibault:
felix meritis
in amsterdam in de classicistische lodewijk xvi-stijl, ontworpen door
jacob otten husly, 1787:
neogrec, winkel van sinkel utrecht, ontworpen door p. adams, 1835, foto
frank (monkeyview):
