De Kalkmarkt in de 19e eeuw
en detail van de top van Kalkmarkt 7
Er was een foto uit het Gemeentearchief van de Kalkmarkt beschikbaar uit de
negentiende eeuw, waarop vaag de contouren van de halsgevel te zien zijn en een
schetsje uit circa 1900 dat bij de bouwaanvraag voor het "onthalzen"
van de gevel was gevoegd. Tobias Snoep kreeg de opdracht de oude top opnieuw te
hakken, maar moest eerst een ontwerptekening maken. Aan de hand van enkele
gegevens, zoals de datering van het pand, de afmetingen en verhoudingen van de
topgevel en de schets en foto van de oude top kon hij een reconstructie maken.
Schetsje uit circa 1900 van de oude gevel
en
ontwerptekening Tobias Snoep
Als voorbeeld van een vergelijkbare gevel uit dezelfde tijd werd de rijk
gebeeldhouwde top van Damrak 8 genomen. Ook deze top heeft een driepasvormig
fronton met borstbeeld en klauwstukken met siervazen en
lambrequins. In maart
1999 kwamen 28 op maat gezaagde blokken Frans kalksteen binnen, totaal gewicht
14.500 kilo. In plaats van zandsteen, het gebruikelijke materiaal waarvan
Amsterdamse geveltoppen zijn gemaakt, werd kalksteen toegepast omdat met
zandsteen niet meer gewerkt mag worden. Het zal niet te zien zijn: zoals zoveel
toppen wordt ook Kalkmarkt 7 geschilderd.
Hakken in het kalksteen
(links Tobias Snoep)
In het atelier van Snoep werd van mei tot en augustus (vier maanden lang)
door twee man in het kalksteen gehakt, waarna een Amsterdamse topgevel in 28
stukken gereed was (14 aan elke kant, het borstbeeld, het enige authentieke
onderdeel, was nummer 15). De 6,3 m brede en 6 m hoge top weegt zoveel dat twee
extra heipalen onder de gevel zijn aangebracht.
Er waren twee volle vrachtwagens nodig om de top van het atelier van Snoep
naar de Kalkmarkt te brengen. Begin november werden de onderdelen (klauwstukken,
siervazen, fronton, borstbeeld en versiering rond hijsbalk) in vier dagen tijd
met een hoogwerker op de gevel geplaatst, de laatste fase van de anderhalf jaar
durende restauratie.
Het opbouwen van de nieuw gehakte gevel in november 1999
