Een luifel is een overkapping, veelal boven een ingangspartij
of een raampartij van een gebouw,
die beschutting geeft tegen de regen, sneeuw e.d.. Een markies is ook een vorm van
een luifel. Ook: de luifel van een tent, caravan of camper.
Vroeger
waren luifels eigenlijk altijd van een ander materiaal dan glas
waardoor de luifel tussen bovendorpel
van de deur en het bovenlicht
werd geplaatst zodat meer licht in de hal kon treden.
Het Middelnederlandseloeyfe is
ontleend aan het Rijnlandse leuve (met uitspraak /oi/; een open
uitbouw, afdak), ontwikkeld uit het Protogermaanse laubja-,
een afleiding van loof. De oorspronkelijke betekenis zal dus "dak
of hut uit bebladerde takken" zijn geweest. Bron Etymologiebank.
Verg. overstek, baldakijn,
uitkragen. Eng. canopy, covered area; entreepartij met glazen luifel is
entrance with glass canopy; met aangebouwde luifel is with attached
covered area; laadperron met luifel is covered loading platform;
(luifel van bv. zeildoek) awning
