1.
Bovengrondse
grafkamer, bedoeld voor meerdere begravingen, die is opgebouwd uit
grote staande zwerfkeien, liggende dekstenen en overdekt met aarde. De
zwerfkeien en dekstenen (plattere zwerfkeien) worden megalieten
genoemd.
Hunebedden dateren uit de tijd van de Trechterbekercultuur (3400-2850
v.Chr), dus uit de Jonge
Steentijd, het Neolithicum. De resten van de imposante hunebedden vinden we in heel West
Europa, in Nederland vooral in Drenthe.
In de grafkamers werden gebruiksvoorwerpen en soms de volledige
wapenrusting van de gestorvene.
In Frankrijk en Engeland zijn deze grafkamers bekend onder de naam dolmens.
Zie ook tumulus.
reconstructie
van hunebed Gross
Berssen
reconstructie
van hunebed Pottiesbargien
Een foto
van de gereconstrueerde hunebed Gross
Berssen, gemeente LandKreis Emsland, Duitsland (foto G. Mauro, ROB
Amersfoort). De tekening van de Gross Berssen is van Evert van Ginkel uit het boek "Hunebedden, monumenten van een
steentijdcultuur" van Ginkel, Jager en Van der Sanden (Uniepers, Abcoude, 1999).
De andere foto en tekening van de Archeologische
Monumentenwacht tonen hunebed D52a (Pottiesbargien) zoals die er
ooit waarschijnlijk heeft bijgelegen, dwz. bedenkt met aarde en gras.
2. Hunebed is de benaming voor bepaalde soorten afstandhouders
van Stoter beton;
voor het eenvoudigste model zie geheel rechts.
