Hollands Classicisme
(ca. 1650)
Richting in de kunst die de
strakke vormen, motieven en modellen van de Griekse
en Romeinse oudheid navolgt. In het Hollands Classicisme werden de Griekse en Toscaanse elementen
van de orden vaak door elkaar
gebruikt en soms vereenvoudigd (Paleis op de Dam, tweede foto van links). Harmonie,
symmetrie
en het axiale stelsel zijn belangrijke kenmerken van het Hollands Classicisme.
Decoraties aan de buitenzijde zijn wel aanwezig maar niet zeer
uitbundig.
De tendens om de architectuur uit de klassieke oudheid opnieuw te
gebruiken dateert uit de Renaissance, maar na verloop van tijd werd deze stijl zelf klassiek, en dus onderwerp van het Classicisme.
Vanaf het begin van de 17e eeuw nam het Engelse Classicisme de architect Palladio als voorbeeld, waarmee de term Palladiaans
Classicisme werd geboren. In de 18e eeuw zorgden de opgravingen van
Pompeii en Heraculaneum voor herleving van de klassieke architectuur. Pas in de 19e eeuw werd het Classicisme ook in Nederland
wat vaker toegepast (zie neo-classicisme).
mauritshuis, den haag, arch. jacob van campen en pieter post (1638):
