Groutinjectie
is het inbrengen van grout om de grond te
stabiliseren: de sterkte-, doorlatendheid- en stijfheideigenschappen
van de ondergrond worden verbeterd.
Stabiliseren van grond is bv. nodig als de grond te veel druk
uitoefent op een damwand, als een constructie aan de buitenzijde
waterdicht gemaakt moet worden, als een betonconstructie bij of in het
water staat en deze zonder grondstabilisatie in het water dreigt te
zakken.
Waar
grondinjectie in het verleden nogal eens als "lapmiddel" werd
toegepast, wordt deze techniek tegenwoordig door de grotere
beheersbaarheid van het proces (monitoring) steeds vaker toegepast als volwaardige
methode voor het ontwerp van tijdelijke en definitieve constructies.
Er zijn verschillende methoden voor groutinjectie:
Bodeminjectie
(permeation grouting) waarbij de poriën van grond worden gevuld, toepasbaar in zandgrond en
grindgrond.
Jet-grouten,
waarbij de grond onder hoge druk wordt losgewoeld en vermengd
grout, toepasbaar in bijna elke grond.
"Compensation
grouting" (verdeeld in fracturing en compaction), waarbij de verplaatsing of ontspanning van de grond
wordt gecompenseerd, bv. bij zettingen en paalfunderingen; doel is
hier vaakl de grond "op te tillen".
Let op:
"Het gebruik van grouten leidt over het algemeen tot te veel verwarring, omdat men bijvoorbeeld over het injecteren van grout spreekt, wanneer men eigenlijk bodeminjectie met chemische producten bedoelt, of omgekeerd."
