1.
Een aquaduct is een waterbouwkundig kunstwerk bestaande uit een
meestal betonnen bak op ondersteuningen,
ofwel een brug waarmee een kanaal over een daaronder lopende weg of
over een uitholling in het terrein wordt geleid.
In de Romeinse tijd diende een aquaduct voor het transport van drinkwater,
tegenwoordig worden aquaducten voornamelijk toegepast voor het verkeer over
water.
Eng. aqueduct
2.
Een
(Romeinse) drinkwaterleiding bestaande uit een gemetseld kanaal, of lopend over gemetselde
bogen. De open drinkwaterleiding mocht alleen flauw aflopen, waardoor
vaak bruggen nodig waren om dalen over te steken. Als de brug te hoog
werd om één laag bogen toe te passen of als de brug ook voor het
verkeer bestemd was, werden vaak meer lagen met bogen toegepast.
Zie
vooral Roman
Aqueducts en Romeinse bouwkunst.