De term aedicula is Latijn voor kamertje, tempeltje, kapelletje, huisje en is afkomstig van aedis, soms aedes, dat huis (bestaande uit één vertrek) of tempel betekent.
Meervoud:
aediculae.
Een aedicula is een versiering in de vorm van een nis of aanbouw die
door zuilen of pilasters
geflankeerd wordt. Meestal heeft deze versieringsvorm ook een fronton
of puntgevel. De aedicula verwijst naar een tempel, daarom plaatsten de Romeinen vaak godenbeelden in de aediculae.
In de middeleeuwen werd een klein kapelletje ook wel aedicula genoemd. Later
werd het aedicula een attribuut van grafmonumenten.
De zuilen van een christelijk altaar worden ook wel aediculae genoemd. Soms werd
zelfs een geheel "tempeltje" in een kerk geplaatst (foto onderaan).
