Een
aardlekschakelaar is een schakelaar die de stroom automatisch uitschakelt bij gebreken van aangesloten
elektrische apparaten. De aardlekschakelaar is van belang voor alle
apparaten die niet "geaard" zijn, dwz. die niet (correct) aangesloten
zijn op een geaarde contactdoos). De maximale stroom die mag lekken is 30 mA,
dwz. als er meer dan 30 mA lekt, wordt de stroom uitgeschakeld van de groepen
die op de aardlekschakelaar staan aangesloten.
Om een keten voor de elektrische stroom te hebben, zorgt de fasedraad (de bruine
draad, tot ca. 1970 de groene draad) voor de aanvoer en de nuldraad (nulleiding, beschermingsleiding, de blauwe
draad) voor de afvoer. De nuldraad is in principe spanningsloos waardoor tussen
fasedraad en nuldraad een spanningsverschil heerst, in woningen meestal 230 V.
Wanneer de fasedraad en de nuldraad met elkaar worden verbonden (bijvoorbeeld
bij het aanknippen van een gloeilamp), dan gaan de elektronen stromen en staat
op beide draden 230 V. De
nuldraad voert samen met de fasedraad de elektrische stroom en kan daarom bij
een (te) grote spanning gevaarlijk zijn. Omdat de aardelektrode en
de nuldraad in woningen in Nederland niet met elkaar verbonden zijn,
detecteert de aardlekschakelaar
wel een te groot stroomverschil (in Ampère) tussen de nuldraad en de fasedraad:
in dit geval is er sprake van lekstroom.
Het is verwarrend, maar de aardlekschakelaar detecteert niet de stroom die door de aardedraad
lekt:
- de aardlekschakelaar is voor het lekken van stroom via de nuldraad
- de aardelektrode vormt een veilige weg voor het lekken van
stroom via de aardedraad.
Een goede aardlekschakelaar heeft een testknop die bijvoorbeeld gebruikt
wordt voordat er wat grotere aanpassingen aan het elektrisch circuit uitgevoerd
gaan worden of als er een vermoeden is dat er toch stroom lekt.
