skeletbouw

Skeletbouw is een bouwsysteem of bouwmethode waarbij de draagconstructie meestal bestaat uit een houten, stalen of gewapend betonnen skelet (geraamte). 
De muren hebben geen dragende functie meer. Het skelet bestaat uit kolommen en liggers. Het gewicht van het gebouw wordt door het geraamte gedragen (geconcentreerde krachtenafdracht, in tegenstelling met de gelijkmatige krachtenafdracht van stapelbouw). De naar beneden gerichte krachten worden "gebundeld" afgedragen op de kolommen. 

In de Middeleeuwen (en daarvoor) werden houten skeletten gemaakt van dikke eikenhouten palen en balken.
In de Gotiek zorgen enerzijds de pilaren, meestal natuursteen, voor de geconcentreerde krachtenafdracht en anderzijds leiden de luchtbogen en steunberen de krachten af via gelijkmatige krachtenafdracht. Door het onderscheid in dragende en scheidende delen konden de vensters groter worden. In de moderne architectuur van kantoorgebouwen is vaak sprake van skeletbouw. 
Tegenwoordig is houtskeletbouw een bouwvorm waarbij veel houtachtig plaatmateriaal komt kijken.
In verband met de stevigheid wordt nu in Nederland bij de lagere bouw vaak met een stalen skelet of betonnen skelet gewerkt; bij hogere bouw kiest men voor een betonnen skelet.


houten skelet, houtskeletbouw, kapschuur (noesk):


houten skelet, zogenoemde schuurwoning (finnhouse):


houten skelet, houtskeletbouw, balloon-frame:


stalen skelet, staalskeletbouw; klik voor groter


betonnen skelet, skeletbouw van beton, renovatie openluchtschool amsterdam; klik voor groter:


Voor leveranciers van skeletbouw, zie NBD.

Zie ook betonskelet, houtskeletbouw, skeletbouw in staal en beton, stabiliteitswand, Bouwen met staal, SteelConstruct, Van Dijk Beton, Eikenhouten skeletbouw, Eyckenhout.
Verg. dubbel skelet.

Eng. skeleton construction, post-and-beam construction