|
|
|
|
Ook:
liftslab. De Engelse term lift-slab staat voor het optillen (to lift) van
betonnen verdiepingvloeren (betonnen platen, slabs). Bij het lift-slab-bouwsysteem worden
de betonnen verdiepingvloeren op maaiveldniveau gestort: als de verdiepingvloer
is uitgehard, wordt daarop de volgende vloer gestort (met een folie of steviger
materiaal ertussen) en, als alle vloeren gestort zijn, worden deze één voor
één met
vijzels op de juiste hoogte gebracht waarna muren e.d. worden aangebracht.
Stalen kolommen zijn momentvast op
de fundering geplaatst, mede om het (tijdelijk) ontbreken van windverbanden op
te kunnen vangen.
Voordeel
van de lift-slab-bouwmethode is dat veel steigers, betonstempels e.d. niet nodig
zijn omdat immers veel op de begane grond wordt uitgevoerd.
Nadeel van de lift-slab-methode is dat de vijzelconstructie en de constructie van de stalen kolommen zeer
degelijk moeten zijn om het risico van instorten te vermijden.
 |
 |
Oorspronkelijk
werd de lift-slab-methode uitsluitend toegepast voor utiliteitsbouw: de
verdiepingen worden voorzien van verlaagde plafonds om alle leidingen in te
bergen waardoor de verdiepingvloeren meer geschikt zijn voor een eenvoudige,
uniforme betonstort. Tegenwoordig wordt lift-slab ook toegepast voor bv. de bouw
van een appartementencomplex waarbij de leidingen in de vloeren kunnen worden
meegestort en de vloeren gevlinderd
worden om een regelmatig plafond van de volgende vloer te verkrijgen.
Afbeeldingen o.m. Bouwwereld
en Civiele technieken
deBoer-Spanlift.
Voor meer gegevens, zie bv. The Aspect Institute
Lift-slab stages.
