|
|
|
|
1.
Een legering (met de klemtoon op de tweede lettergreep) is een mengsel van metalen dat door smelten verkregen
wordt.
Bijvoorbeedl brons (koper en tin),
titaanzink, messing (koper en
zink), RVS en cortenstaal
(ijzer, koper en andere elementen) zijn legeringen. Het
goudkleurige metaal Nordic Gold (foto rechts) is een messinglegering die onder meer is opgebouwd uit 89% koper, 5%
aluminium en 1% zink.
Superlegeringen zijn legeringen op basis van nikkel, kobalt of ijzer
en zijn te zien als zeer hoog gelegeerde soorten roestvast staal, waaraan
vaak ook hardende elementen zijn toegevoegd, waardoor ze sterk, hittevast, corrosievast en
kruipvast zijn.
In combinatie met aluminium (Al) zijn koper (Cu), magnesium (Mg),
mangaan (Mn), silicium (Si) en zink (Zn) belangrijke metalen om
legeringen van te smelten met als doel de legering sterker,
krasvaster, corrosievaster te maken, de elektrische geleiding te
verbeteren, het resultaat beter te kunnen bewerken, de chemische
bestendigheid te verbeteren e.d.
Eng. alloy
2.
Een legering (met de klemtoon op de eerste lettergreep) heeft betrekking op de
goot achter een schoorsteen in een met riet gedekt dak. Is het dak gedekt met pannen, leien of een metaal dan spreekt men niet van legering maar van
zaling of zalinggoot.
Denk bij de uitspraak van het trefwoord aan het leger van bv. een haas
(slaapplaats, rustplaats).
Afbeelding
Federatie Rietdekkers.
 |
Verg. loket.
