balkon

In de bouwkunde is het balkon een uitkraging aan een gevel waarvan het bovenvlak (de balkonvloer) vanuit het gebouw toegankelijk is. Het balkon is altijd aan minimaal één zijde open. Vaak is een balkon voorzien van een balustrade of hekwerk.
Meer dan andere delen van een gebouw geeft het balkon en de inrichting ervan soms iets weer van de aard van de bewoners.

Het balkon is een open uitbouw van een gebouw. Een geheel gesloten uitbouw wordt een erker genoemd, vergelijk opdikken (vroeger werd ook in deze situatie gesproken over een balkon).
De ruimte onder een balkon is "open". Als de ruimte onder dit deel gesloten is en de rooilijn doorloopt tot het einde van het balkon, dan wordt het een terras genoemd als de ruimte erboven open is, en een loggia als die ruimte onderdeel is van het gebouw.
Ook de ruimte boven een balkon is meestal "open". Als die ruimte gesloten is en niet zelf de onderzijde van een balkon is, en dus onderdeel uitmaakt van de gevel van het gebouw dan is sprake van een loggia. De buitenruimte ("balkonruimte") ligt hierdoor in de omtrek van het gebouw.
Een balkon waar geen of nauwelijks ruimte is om op te staan, wordt een frans balkon genoemd.
Een balkon dat op dezelfde verdieping doorloopt over alle woningen wordt galerij genoemd (meestal is op de galerij de toegang tot de woningen en dus openbare ruimte, dit in tegenstelling met de meeste balkons van woningen).
Vaak is niet duidelijk of het om een balkon of een andere soort uitbouw gaat.